6 Aralık 2010 Pazartesi

asla uğraşma aşkını anlatmaya (never seek to tell thy love) - william blake


"asla uğraşma aşkını anlatmaya,
aşk varolur yalnızca dile gelmeden;
nasıl hareket ederse soylu rüzgar
sessizce, görünmeden.

anlattım aşkımı, anlattım aşkımı,
anlattım ona tüm yüreğimdekileri;
titreyerek dehşetli korkularla, buz gibi,
ah! yanımdan ayrıldı.

uzaklaştıktan az sonra benden,
bir gezgin onu elde etti,
sessizce, görünmeden:
ah, bu inkar edilmezdi."



william blake'ın kolay anlaşılabilen nadir şiirlerinden biri galiba, belki de yeganesi. 18. yüzyılda yaşamış bir ingilizin bu şiirde anlattıkları kimseye anlaşılmaz gelmiyor. herkes kıyısından köşesinden yaşamış belli ki, en azından duymuş. kimisi de göğsünün ortasında yumruk gibi yemiş, belki nefesi kesilmiş. açıklanacak çok şey yok. hoş, açıklanmaya ihtiyaç duyan şeyler de olsa şiir otopsisinden nefret ederim zaten.

bazen çok sofistike anlatımlara ihtiyaç duyuyoruz duygularımızın ifşasında. bazen de son derece basit, saf, baskın duyguları anlatmak ihtiyacı duyuyoruz. haliyle ifademiz de yalın ve anlaşılabilir oluyor. bu duyguya yabancı olanlar ortaya çıkan ifadeleri basitlikle suçlayabilirler, onların cehaletindendir.

gökyüzü özgürlüğümüzdür, geleceğimizdir, sığındığımızdır, nefesimizdir. gökyüzünün ifade ettiği şey yaşamımızın çok büyük bir parçasıdır. onun için sadedir gökyüzü. çoğunlukla mavi lacivert med cezirinde olup, kızıla da boyanmaktadır. en fazla tek renk bulutlarla süslüdür. o ağırlığı taşıyabilmek ve gücünü hissettirebilmek için saftır. altında nokta olduğumuz göğümüzü karmaşık ve rengarenk bir kompozisyona sahip olmadığı için eleştiremeyiz.

evet, dünyadaki en saf şeye dair saf bir şiir okudunuz. riyasız, yalansız, samimi duyguların karşılığını bulduğu veya en azından kıymetinin bilindiği bir dünyada tekrar dünyaya gelmenin saçma beklentisi içerisinde esenlikler dilerim.

"never seek to tell thy love
love that never told can be;
for the gentle wind does move
silently, invisibly.

i told my love, I told my love,
i told her all my heart,
trembling, cold, in ghastly fears
ah, she doth depart.

soon as she was gone from me
a traveller came by
silently, invisibly.
o, was no deny. "

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder