8 Aralık 2009 Salı

ben bir çıbanım - gökhan serter


"ben bir çıbanım
duman duman doğdum ortadoğudan
cerihama bakamaz gözleriniz
kanarım her şafağında kudüsün
bana sürülecek ilaç yok
kanıyorum ruhunuzda
çaresizsiniz
hayfa
beyt lahim
ve kuruyor elleriniz
zeytin dallarından dökülüyor etlerim
çarmıhtan sızan benim nefesim
tuz banmışlar yarama
kanıyorum
acıyorum içinizde
her seferinde aksediyor sesim
isa’nın beşiğine sızıyor kanım

infazım yok benim
ben bir çıbanım
delik delik deşilmiş yüzüm
gözleriniz
neden kapandı yüzüme gözleriniz
iğrençliğim
toprağa dökülüyor derim kemiğim
yalnızlığıma merhem isalar yok bana
ellerimde irin
gözlerim fersiz
cenin
eriha
ve kuruyor elleriniz"


düşle edebiyat ve kültür dergisi 99. sayısında ucube şiirim yayınlandı mavi seçki bölümünde. diğer şiirleri okuyordum ve gökhan serter'in bu eseri beni tam manasıyla mest etti. kıskandım açıkcası. bu kadar büyük acı ve gözyaşı bu kadar etkileyici ve insanların gözüne gözüne sokmadan anlatılabilirmiş onu anladım. böyle insanların hala amatör olması ve boş tıngırdamaların -şöyle yada böyle- göz önünde olması canımı çok sıkıyor. seni tanımıyorum ama, yolun açık olsun.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder